Na czym polegała rewolucja Masaccia? Generalnie rzecz ujmując: na raptownym zerwaniu z Gotykiem Międzynarodowym (który królował wówczas we Florencji dzięki pędzlom Lorenza Monaco, Gentilego da Fabriano i całego stada „gotyckich kosmopolitów”) z gotycką czułością, cudownością, płaszczyznowością, kaligrafią, ze wszystkim, co gotyckie.
Apokaliptyczna symbolika, która współtworzy tę traumę, ma charakter biblijny (wysoka jak Mount Everest Golgota, z trzema gigantycznymi krzyżami, w tle „Piety” weneckiej) lub „archeologiczny” czyli Mantegnowski (wymyślna, rzeźbiona architektura „starożytnych” grobów).
Niżej klęczą dwie Marie, córka i żona Portinariego (de domo Baroncelli), która ma twarz starzejącej się kobiety, chociaż nie ma jeszcze trzydziestu lat (to zegar cierpień bije tak szybko).