Wszelako obraz winien też mówić historyjki, szeptać anegdoty, śpiewać, kłamać, kląć, przyznawać się i spowiadać ludziom, prezentując swoje pochodzenie, swoją metrykę, swój życiorys, etc. Było to coś więcej niż dekoracja ścian i tworzenie kultowych emblematów, gdyż było to kreowanie działania akcją zamiast opisu działania symboliką. Mistrz z Flémalle wykazał identyczne lenistwo.