Wszelako ta reguła nie tyczy XIV–wiecznych sieneńskich zawodowców. Syntetyczne upraszczanie form to ważna cecha sztuki bizantyjskiej i średniowiecznej oraz marginalna cecha sztuki Renesansu, ale tworzenie „kubistycznych” układów niezależnie od form natury to cecha wieku XX. Mnie ta zmanierowana, pasyjna poezja bólu, którą uprawiał nadworny mistrz książąt d’Este, zachwyca.