Ten kanon był już wykorzystywany przez XIII–wiecznych twórców do ukazywania figury Ewy („a la pudica”), więc Masaccio zrobił to samo, co wielu poprzedników.
Włosi odkrywali renesansowy świat idąc antycznym tropem piękna idealnego i matematyczno–geometrycznym ergo naukowym (chciałoby się rzec: laboratoryjnym) tropem perspektywy wykreślnej, a Niderlandczycy tropem bacznego spoglądania na świat, na otaczającą ich rzeczywistość.
POBOŻNOŚĆ Pobożnych mistrzów pędzla było wówczas sporo, wszakże tych dwóch nie przeskoczył na klęczniku nikt Fra Angelico był najpobożniejszym malarzem XV–wiecznych Włoch, a van der Weyden najpobożniejszym malarzem XV–wiecznych Niderlandów.