Jako autora „odkrytki” Bellosi i Seidel wskazali Duccia, a jako temat zdobycie Giuncarico; Frugoni i Redon twierdzili, że dzieło stworzył Martini, a bohaterem obrazu jest znowu Guidoriccio da Fogliano, tym razem podczas zdobywania Arcidosso; Carli obstawał, że autorem był Memmo di Filippuccio; Brandi za autora uznał Pietra Lorenzettiego; itd.
Znowu Vasari: „Choć wszędzie można służyć Bogu, to jednak niektórym wydaje się, że to najlepiej uczynią w klasztorze, a nie na świecie.
Gotycka „manierystyczność”, „barokowość” i „rokokowość” swój fantasmagoryczny ideał znalazły na deskach i freskach Włocha Cosima (Cosme) Tury.