Zresztą i wówczas prostaczkowie nie „kumali” owego szyfru. Służba u książąt miała kilka zalet. Tak uczynił ze stopą Adama („Ołtarz Baranka Mistycznego”); mamy wrażenie, iż ta stopa przekroczyła płaszczyznę obrazu (rentgen wykazał, że pierwotnie stopa Adama była skręcona jak lewa stopa Ewy, czyli równolegle do płaszczyzny malowidła, a później van Eyck wprowadził kapitalną zmianę).